Een snoepje in de broodtrommel mee. ‘Mam, wij willen ook een snoepje mee, voor na het eten. Iedereen heeft het.’ Aldus mijn twee basisschoolkinderen. Een snoepje mee? Hoezo? Als beloning nadat de boterhammen op zijn? Maar de boterhammen zijn heerlijk. Je zou denken dat het nu toch wel overal doorgedrongen is dat de gezondheid van ons en onze kinderen door teveel en verkeerd voedsel ernstig bedreigd wordt. De waanzin van de rijke wereld. En de trieste keerzijde van die rijkdom; juist de relatief armeren treft dit chips- en cola vet. Het zijn de goedkoopste producten. Er zit veel suiker (meestal van mais) in en dat is lekker en dat eet makkelijk weg. Het voedt snel en dat is ook lekker. Met een gevulde maag is het leven eenvoudiger.
Onder het mom van wat maakt het nu uit dat ene snoepje wordt een hele eetcultuur goedgepraat. Mijn kinderen hebben als wens dat er een Mac Donalds op het eiland zal komen. Ik wens het niet. Ik vrees het wel. Wie is in staat om zulke machten tegen te houden? De maisvelden (in mais zit een goedkoop soort suiker) maken het landschap eentonig. De koeien worden met mais sneller vetgemest dan met gras.
O ironie; we wonen hier op zo’n plek van melk en honing. De prachtigste producten worden om ons heen verbouwd. Er is graan, er zijn aardappelen, veel fruit, groenten, de vissen zwemmen ons heen. We gloeien van trots over onze mosselcultuur. Maar we ontkomen zelfs hier niet aan de macht van de suiker en zetmeel fabrikanten, hun lobby’s (gezond! toegevoegd omega3, antioxidanten, vezelrijk..) en hun ongekende verkooplust. Gemak, goedkoop en veel.
Onze wethouder gaat er wat aan doen. Dat is goed nieuws. Eerst de kinderen - dus de scholen - bijvoorbeeld. Alle scholen krijgen geld om het voedsel en het drinken wat ze de kinderen aanbieden voortaan in de (helaas duurdere) gezonde versie te kopen. Dus geen limonadesiroop met suiker en kleurstoffen maar biologisch geteelde vruchtensappen en koel water op de scholen. Alle scholen krijgen een fruitstrippenkaart. Met een fruitstrippenkaart kan een school een overeenkomst met een fruitteler aangaan. Die geeft het fruit aan de kinderen waar op dat moment overschotten van zijn. Er komt vast een soepbus die met verse soep over het eiland rijdt. Langs de scholen. Lekkere soep. De Pontes heeft al een eigen restaurant in huis. Die hebben al mogelijkheden genoeg. Of moet ook daar subsidie bij? Om net de stap te maken naar de gezondere dingen? waarschijnlijk wel. Doe dat dan, gemeente, met ons geld! En gelijk afdwingen dat de ronduit ongezonde dingen niet meer aangeboden worden. Ook niet met de drogreden: anders gaan ze het zelf wel halen, hier in de buurt. (Over het rookbeleid van de Pontes een andere keer... al komt het op hetzelfde neer; hoezo gedogen van gifstoffen? Zijn jullie helemaal gek geworden?)
Ik denk: Schaam je scholen als je nog zo zwak staat tegenover het voedsel wat de leerlingen aangeboden krijgen door jouzelf! Schaam je overheid als je er niet radicaal wat aan doet. Goed zo wethouder; die soepbus komt er! En wat ouders zelf doen? Dat snoepje in de broodtrommel mee? Ik moet opletten met wat ik zeg; voordat ik het weet zit het in mijn eigen mond. Maar mijn kinderen krijgen het niet mee. Sorry, jongens.