Wereldregio column 16
Met een zeecu in de hand… moet je even denken. Hoeveel is deze eilandelijke munt ook alweer waard? Er staat een 5 op. Vijf kommen soep waard? Heerlijke tomatensoep van kunstenaar Erik Odinot die ook de zeecu bedacht. Vorig jaar heb ik hard gefietst om de tomatensoep van Erik te halen. Mijn jongste dochter van zes was op haar eigen fietsje mee.. Omdat de wielen van het fietsje erg klein waren, kwamen we haast overal te laat. Bij de picknickplaats van Erik Odinot (bij de inlaag net voorbij de Heerenkeet), waar hij ieder jaar voor wat lekkers zorgt, vonden we de hond in de pot. Daarvoor hadden we een uitleg van Digna Sinke over de welen (Kakkersweel – Kaaskenswater) gemist. En toen we langs de Oosterschelde in het gras van de dijk konden uitrusten onder het genot van een poëzievoordracht (een stel mensen die honderden gedichten uit hun hoofd kennen, trad daar op), kwamen we halverwege aan. Ach, helemaal niet erg. Dit jaar fietst ze op grotere wielen en gaan we op tijd zijn. En aan het eind is er altijd nog lang muziek. Daar kan je niet te laat komen. Waar ik het over heb? Over de jaarlijkse Giro de Picnic. Tussen het geweld van de Giro d’Italia en de Tour de France hebben we hier op het eiland al voor het zesde jaar een fietstocht. Bedacht en georganiseerd door de creatieve, hippe boer Jaap Verseput, tevens medecolumnist, die met zijn Stichting Zonnemaire Buitengewoon dit soort dingen organiseert. Ter wille van het algemeen belang! De fietstocht is gratis, alleen voor de hapjes, de bolussen en de koffie wordt wat geld (misschien in zeecu’s maar hoeveel?) gevraagd.
Tijdens zo’n Giro de Picknick volg je een geplande route (óf je rijdt achter de meute aan óf je neemt een foldertje mee). Op de route zijn telkens stopplaatsen. Op die plaatsen is soms wat eten en drinken te koop en zijn er kleine optredens, een kort toneelstuk, een poppenkast, wat muziek, poëzie; heel afwisselend en sprankelend. De route eindigt bij de boerderij in Zonnemaire waar er in de schuur van Verseput concerten zijn. Maar het is voor elk wat wils. Je moet één ding doen: in de gaten houden waar en wanneer het is, zodat je niet te laat komt. Maar of je te voet, met de fiets of met de auto komt? Maakt niet uit. Ga je naar het boerderijfeest? Leuk. Ga je wat anders doen? Ook goed. Vrijdagavond de 18e is er al van alles te doen met veel muziek. Zaterdag ook. Zondag de 20e is het ontspannen fietsen. Na de kerk kan je het makkelijk halen. Ga dan direct naar de picknickplaats van Wido Blokland bij het oude huisje op de Grevelingendijk tussen Brouwershaven en den Osse. Daar is de zondagse koffie, het lekkerste kopje van de week, met bolussen. Volgende stop op de route is een uitleg van de vogelkenner Ted Sluiters die vrijwel alle vogelgeluiden kent.
Je moet even weten hoe het zit. Er komt binnenkort vast wel allerlei informatie los maar dan weet u vast waar op te letten. Het is zonde om het te missen. Ook al is het betreden van zo’n setting waar je niemand kent en waarvan je voorvoelt dat het ook niet zo groot is dat iedereen er anoniem is een beetje – tja, eng is een te groot woord – een beetje ongemakkelijk, probeer het. Ik lees op de site www.picknickeiland.nl dat de Giro de picnic niet door hordes mensen gereden wordt. Nou ja, dat is voor de deelnemers een voordeel. Maar u zal wel gek zijn als u dit overslaat. Kom, fiets en proef de tomatensoep van Erik voor een zeecuutje of wat.